Verlatingsangst bij je kind

Bijna ieder kind heeft er last van, verlatingsangst. Als vertrouwde mensen even weggaan uit de omgeving kunnen kinderen gaan huilen. Bijvoorbeeld als je je kind naar bed brengt en hij ‘s nachts wakker wordt en dus helemaal alleen in de kamer is, of als je je kind wegbrengt naar de crèche.

Meestal heeft een kind één of twee personen bij wie hij zich erg vertrouwd voelt. Voor andere mensen kan het zijn dat je kind zelf een beetje bang is. Als een vreemde tegen je kind praat drukt hij zich helemaal tegen je aan, of hij wil ineens niet meer bij oma op schoot zitten. Dit zijn allemaal tekenen van verlatingsangst bij je kind.

Wat zijn de oorzaken van verlatingsangst?

Deze verlatingsangst kan van de één op de andere dag ineens ontstaan. Het is namelijk een normale fase in de ontwikkeling van je kind. Bijna elk kind heeft last van verlatingsangst, maar het is per kind verschillend hoe moeilijk zij het ermee hebben. Dit hangt meestal van het karakter van je kind af.

Je kind gaat steeds meer begrijpen, maar nog steeds zijn dingen onduidelijk voor hem. Het verschil tussen iets bekends en iets onbekends kan hij al wel zien. Bekende en onbekende gezichten gaat je kind onderscheiden, en dat het er op de crèche anders aan toe gaat dan thuis begint je kind ook al op te merken.

Maar je kind snapt nog niet waarom onbekende mensen ook best te vertrouwen zijn. Dit heeft meestal tijd nodig om dat te leren. Als je zorgt dat je kind dicht bij jou in zijn veilige omgeving staat, kan hij dat het beste leren begrijpen. Je kind blijft natuurlijk het liefste dicht bij jou en als jij als ouder dus weg gaat, zal hij dit niet begrijpen, en dan speelt de verlatingsangst op. Ook al is het maar voor even, je kind begrijpt niet dat als je even helemaal weg bent je ook weer terug zal komen.

Wanneer komt deze verlatingsangst voor?

Je kind leidt meestal het ergst aan verlatingsangst tussen de acht en achttien maanden. Zodra jij als ouder uit het zich verdwijnt, ook al is het maar voor even, zal je kind beginnen te huilen uit angst dat je niet meer terugkomt.

Meestal blijft deze verlatingsangst hangen tot je kind ongeveer drie jaar oud is. Als je kind vier jaar is zal hij steeds beter tegen een korte scheiding tussen hem en jou kunnen. Dan wordt de omgeving vertrouwder en je peuter begint ook te praten. Hij kan zichzelf beter redden en hierdoor ebt de verlatingsangst (meestal) vanzelf weer weg.

Je kind gaat dan misschien ook voor het eerst bij een ander kindje spelen, en dus na de crèche of school niet met jou mee naar huis. Sta niet gek te kijken als dit de eerste keer niet gelijk goed gaat, maar geef je kind de tijd om over de verlatingsangst heen te komen.

Hoe ga je met verlatingsangst om?

Stiekem voel je je als ouder natuurlijk vereerd, dat je kindje alleen maar bij jou wil zijn. Maar vergis je niet, dit kan ook erg vermoeiend zijn. Het komt voor dat je op een gegeven moment geen stap meer kan zetten voordat je kind gaat huilen of je gaat volgen.

Het kan ook frustrerend en kwetsend zijn als je kind heel erg aan de ene ouder gehecht is, en van de ander niet veel wil weten. Wat je wel moet onthouden is dat verlatingsangst een fase is in de ontwikkeling van je kind, het is normaal en gaat vanzelf weer over.

Neem de verlatingsangst van je kindje wel serieus. Als je kind in paniek is of bang moet je hem ten alle tijden troosten, dit brengt een veilig gevoel over. Op ten duur zal je kind vanzelf door hebben dat er meer mensen zijn in de omgeving die hij kan vertrouwen, maar dit kost tijd. Geef je kind hier de ruimte in, ga het niet forceren.

Maar aan de andere kant zijn het soms de ouders die moeite hebben met de verlatingsangst van het kind en daar heel raar mee omgaan. Kinderen voelen dit aan, dus kijk hier mee uit. Je kind voelt dan dat er iets is om misschien wel echt bang voor te zijn. Als je je kind naar de crèche brengt, zorg er dan voor dat je niet te lang blijft hangen. Houdt het afscheid kort en ga niet even snel nog kijken of alles goed gaat, dan maak je de situatie voor je kind alleen maar moeilijker en kan het zijn dat deze achterdochtig wordt en verlatingsangst heviger wordt.

Tips tegen verlatingsangst:

  • Als je thuis even wegloopt van je kind, zorg dan dat je te horen bent. Als je praat of zingt of desnoods ergens mee rommelt, kan dit je kind geruststellen dat je nog in de buurt bent.
  • Bij baby’s is het zogenaamde ‘kiekeboe’ spel altijd een goede manier om te oefenen. Baby’s merken dan dat als je iets niet ziet, het niet gelijk weg is en niet meer terugkomt.
  • Als je weg gaat is het belangrijk dat je goed afscheid neemt van je kind. Een dikke kus bij het afscheid en bij terugkomst. Dan verdwijn je niet zomaar en ben je ook niet ineens weer terug.
  • Als je kind oud en groot genoeg is om te begrijpen wat je zegt is het slim dat je precies verteld wat je gaat doen. Als je zegt dat je even in de keuken iets gaat pakken, loop dan weg en ga dit doen. Als je kind dan begint te huilen moet je dat zo laten, je komt na je handeling in de keuken gewoon weer terug. Je kind ziet dan dat jij je aan je afspraak houdt en vertrouwt je dan ook beter.
  • Trekt je kind heel erg naar één ouder toe? Het komt vaak voor dat een kind een duidelijk voorkeur naar één ouder heeft. Als je kind huilt wil hij altijd door die ouder getroost worden. Zorg ervoor dat je kind ook eens door de andere ouder getroost wordt, of troost hem samen.

 

Gerelateerde artikelen.

Meer artikelen over Verlatingsangst bij je kind en artikelen die in de zelfde categorie geschreven zijn als Verlatingsangst bij je kind.